دوکوهه دردل خود سکوت و ناله دارد

زدوری همه یاران چقدر ناگفته هادارد

که خاکش مظهر عشق وصفا وپایداری

بسی در دل از آن دوران چه ها دارد

دوکوهه منزل شیران رزم وعزم پولادین

ازآن شیران روز وزاهدان شب یادها دارد

دوکوهه نام توگردیده دریاد سلحشوران

که همت ها، آن شهیدان،اسطوره هادارد

دوکوهه شاهد رازونیازآن شب زنده داران است

که اکنون در نگاهش صدبرابرناله ها دارد

سکوتت تا کی؟ برخیزوبرگو قصه یاران

زمان غم تهی شدزدوری شهیدان بس فغان دارد

دوکوهه ازهمه یاران عاشق برخمینی

زهریک خاطره و زانها یادها دارد

نشان درد ورنج دارد اندرهرقدومش

که همچون نای ونی او هم ضجه ها دارد

دوکوهه دیاری است خاموش ولب بسته

که درخاکش هزارن قصه با نکته ها دارد.

پیامی بر من جا مانده ازیاران زخود دارد

که این ایام پرنده هم هوای پروازسوی یاردارد