كسي نگفت از ميان آتش، ميان آن شعله هاي سركش
بهانه دردل، شراره در جان، چگونه آن شب گذشته بودي

 
نه ردپايي، نه گردراهي، فقط تفنگي شكسته ديدم
توپيچان از كنار ياران چگونه آن شب گذشته بودي

 
به بال سرخت كه بسته بود آن نشان پرواز آسمان را
بگو كه از خط و خون ياران چگونه آن شب گذشته بودي

كسي نگفت از دل هياهو ز خون و سنگر ز موج و باران
تو بي فراز از نهيب توفان، چگونه آن شب گذشته بودي

فقط شنيدم كه بال خود را گشادي از اين كرانه رفتي
كسي نگفت از فراز ميدان مین چگونه آن شب گذشته بودي .

گرفتم از تو سراغ، گفتند گذشتي از شب، شهاب گونه
و من به حيرت كه با شهيدان، چگونه آن شب گذشته بودي

اروند رود بود و نگاه تيزت، كه مي گشودي به ديده باني
چه گويم اما به شوق ايمان، چگونه آن شب گذشته بودي

چو ابر وباران ره تماشا گرفته بودش اشك و خون چشمم
نديدمت با لبان خندان، چگونه آن شب گذشته بودي