رفته بودم سفری سمت دیار شهدا

که طوافی بکنم گرد مزار شهدا 

به امیدی که دل خسته هوایی بخورد

متبرک شود از گرد و غبار شهدا

هر چه زد خنجر احساس به سرچشمه چشم

شرمگینم که نشد اشک نثار شهدا

خشکی چشم عطش خورده از آنجاست که من

آبیاری نشدم فصل بهار شهدا

چون نشد شمع که سوزد دل سنگم شب عشق

کاش می شد که شود سنگ مزار شهدا

آخرین خط وصایای دل من اینست

که به خاکم بسپارید کنار شهدا

الف: اشتياق براي رسيدن به نهايت آرزوها

ب: بخشش براي تجلي روح و صيقل جسم

پ: پوياپي براي پيوستن به خروش حيات

ت: تدبير براي ديدن افق فرداها

ث: ثبات براي ايستادن در برابر باز دارند ه ها

ج: جسارت براي ادامه زيستن

چ: چاره انديشي براي يافتن راهي در گرداب اشتباه

ح: حق شناسي براي تزكيه نفس

خ: خودداري براي تمرين استقامت

د: دور انديشي براي تحول تاريخ

‌ذ: ذكر گوپي براي اخلاص عمل

ر: رضايت مندي براي احساس شعف

ز: زيركي براي مغتنم شمردن دم ها

ژ: ژرف بيني براي شكافتن عمق درد ها

س: سخاوت براي گشايش كار ها

ش: شايستگي براي لبريز شدن در اوج

ص: صداقت براي بقاي دوستي

ض: ضمانت براي پايبندي به عهد

ط: طا قت براي تحمل شكست

ظ: ظرافت براي ديدن حقيقت پوشيده در صدف

ع: عطوفت براي غنچه نشكفته باورها

غ: غيرت براي بقاي انسانيت

ف: فداكاري براي قلب هاي درد مند

ق: قدر شناسي براي گفتن ناگفته هاي دل

ك: كرامت براي نگاهي از سر عشق

گ: گذشت براي پالايش احساس

ل: لياقت براي تحقق اميد ها

م: محبت براي نگاه معصوم يك كودك

ن: نكته بيني براي ديدن ناديده ها

و: واقع گرايي براي دستيابي به كنه هستي

ه: هدفمندي براي تبلور خواسته ها

ي: يك رنگي براي گريز از تجربه دردهاي مشترك

واينها همه در سه حرف معنا پيدا ميكند :ع  ش  ق

خوش به حال آن سبك بالان عاشق

عاشقانه پر بسوي  عشق گشودند