اما حیف وهزاران حیف که گاهی ............................

خداوندا قسم بر پاکبازان

بلند اوازگان و سر فرازان

مرا زين خود پرستي ها رها کن

چنان انديشه اي بر من عطا کن

که تقديري که از ان نا گزيرم

توانم جبر و قهرش را پذيرم

و يا عزمي چنان پي گير بخشم

که تا تقدير را تغيير بخشم

تواني ده تو اي باني تقدير

که بشناسم ز هم تقدير و تغيير

هنگامی که رسول‌ اکرم (ص) در روز پنج‌شنبه هیجدهم ذی‌الحجه

به وادی غدیر خم رسیدند و پیش از جدایی

اهالی شام، مصر و عراق از میان جمعیت،

جبرئیل امین از جانب خداوند بر ایشان نازل گردید و آیه

            يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ

            رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

 اي پيامبرآنچه ازطرف پروردگارت برتونازل شده است كاملا (به مردم)

 برسان و اگر نكني، رسالت او را انجام نداده‏اي و خداوند تو را از

(خطرات احتمالي) مردم نگاه ميدارد،

 و خداوند جمعيت كافران (لجوج) را هدايت نميكند.

  سوره : المائدة آیه:۶۷

من كنت مولاه فهذا علي مولاه

از دیروز، پیمان غدیر، تا ما دست به دست شد.

و بانگ منادیان، دهان به دهان به گوشمان رسید.

و مهر امیر(علیه السّلام) تا قلب هامان، سینه به سینه جریان گرفت.

این بار، وقت وفای ماست.

و این دستان بیعت مهدی است.

و امروز غدیر...

وقت است که دلدادگان مهدی(علیه السّلام)، دلباختگان خدمت او شوند.

وقت است که آستین نصرتش بالا زنند وحلقۀ غلامی اش به گوش آویزند.

عید سعیدغدیرخم

 عید اکمال دین ، سالروز تمام گشتن نعمت و هنگامه اعلان وصایت

امیر المؤمنین ، امام علی بن ابیطالب ( علیه السلام )

 را به تمامی مسلمین جهان ،

به خصوص شما شیعیان گرامی تبریک و تهنیت عرض می نمایم .

کلامی از قرآن کریم سوره مریم(ع)

قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا ﴿20﴾

گفت چگونه ممكن است فرزندي براي من باشد در حالي كه تاكنون انساني با من تماس نداشته، و زن آلوده‏اي هم نبوده‏ام؟!

قَالَ كَذَلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَعَلَيَّ هَيِّنٌ وَلِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّا وَكَانَ أَمْرًا مَّقْضِيًّا﴿21﴾

گفت مطلب همين است كه پروردگارت فرموده، اين كار بر من سهل و آسان است، ما مي‏خواهيم او را نشانه‏اي براي مردم قرار دهيم و رحمتي از سوي ما باشد، و اين امري است پايان يافته (و جاي گفتگو ندارد).

فَحَمَلَتْهُ فَانتَبَذَتْ بِهِ مَكَانًا قَصِيًّا ﴿22﴾

سرانجام (مريم) باردار شد و او را به نقطه دوردستي برد.

فَأَجَاءهَاالْمَخَاضُ إِلَى جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَذَاوَكُنتُ نَسْيًا مَّنسِيًّا﴿23﴾

درد وضع حمل او را به كنار تنه درخت خرمائي كشاند، (آنقدر ناراحت شد كه) گفت اي كاش پيش از اين مرده بودم و به كلي فراموش شده بودم.

فَنَادَاهَا مِن تَحْتِهَا أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ﴿24﴾

ناگهان از طرف پائين پايش او را صدا زد كه غمگين مباش ‍ پروردگارت زير پاي تو چشمه آب (گوارائي) قرار داده است.

وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ﴿25﴾

و تكاني به اين درخت نخل بده تا رطب تازه بر تو فرو ريزد.

فَكُلِي وَاشْرَبِي وَقَرِّي عَيْنًا فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمَنِ صَوْمًا فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنسِيًّا ﴿26﴾

از (اين غذاي لذيذ) بخور، و از (آن آب گوارا) بنوش، و چشمت را (به اين مولود جديد) روشن دار، و هر گاه كسي از انسانها را ديدي با اشاره بگو: من براي خداي رحمان روزه گرفته‏ام و با احدي امروز سخن نمي‏گويم (اين نوزاد خودش از تو دفاع خواهد كرد).

فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ﴿27﴾

(مريم) او را در آغوش گرفته به سوي قومش آمد، گفتند: اي مريم! كار بسيار عجيب و بدي انجام دادي!

يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ﴿28﴾

اي خواهر هارون! نه پدر تو مرد بدي بود، و نه مادرت زن بدكاره‏اي!

فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿29﴾

(مريم) اشاره به او كرد، گفتند ما چگونه با كودكي كه در گاهواره است سخن بگوئيم؟!

قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿30﴾

(ناگهان عيسي زبان به سخن گشود) گفت من بنده خدايم به من كتاب (آسماني) داده و مرا پيامبر قرار داده است.

وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿31﴾

و مرا وجودي پر بركت قرار داده در هر كجا باشم، و مرا توصيه به نماز و زكات مادام كه زنده‏ام كرده است.

الهـــــــــــــــی

ديده از ديدار جمال لذت می برد

ودل از لقای ذوالجمال

الهی؛چون در تو می نگرم

رعشه بر من مستولی می شود

الهی؛ چگونه دعوی بندگی کنم

که پرندگان از من می رمند

و ددان رامم نيستند

الهی؛ اگر گلم و يا خارم

از آن بوستان يارم

الهی؛ ظاهر ما اگر عنوان باطن ما نباشد

در "يوم تبلی السرائر" چه کنيم؟

الهی:پيشانی بر خاک نهادن آسان است

دل از خاک بر داشتن دشوار است